Posted by Stefan van Vessem on 10/20 at 09:46 AM

Vergunning is meer dan opsomming van verplichtingen



In mijn eerdere blogs heb ik aangegeven hoe belangrijk een voortraject is in een vergunningprocedure. Uit alle berichten en conceptstukken blijkt daarnaast dat de nieuwe Omgevingswet volledig inzet op het voortraject van een procedure. Nóg meer dan onder het huidige regime van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Al die dure onderzoeken die worden geëist door een gemeente of provincie. Als overheid jaagt je een initiatiefnemer op enorme kosten. Kan dat niet anders?

Het antwoord is, als zo veel dingen, niet zwart of wit. Ik zal de laatste persoon zijn die beweert dat al die onderzoeken niet veel geld kosten. Ik wil in dit blog alleen wijzen op de andere kant van die verleende vergunning. Het is namelijk echt meer dan enkel een verzameling van voorschriften die je verplichten binnen kaders te blijven en waarvoor je een vermogen aan ‘nutteloze’, tijdelijk houdbare onderzoeken uitvoert. Of het nu gaat om een omgevingsvergunning bouwen, afwijken van bestemmingsplan, Waterwetvergunning of een omgevingsvergunning milieu. Een vergunning legt niet alleen beperkingen op. Het geeft je ruimte om je plan te verankeren in wetgeving. Het levert je rechten op!

Ik geef een voorbeeld: bedrijf X vestigt zich op een industrieterrein. Bekend is dat de beschikbare ruimte op het gebied van geluid niet enorm groot is. Bedrijf X voorziet voor de toekomst echter een verdubbeling van de benodigde oppervlakte. Dat zou in een tweede fase kunnen worden gerealiseerd. Neem je in de vergunning die beoogde bedrijfsuitbreiding mee of niet? Het benodigde onderzoek voor ‘fase 1’ is eenvoudiger en goedkoper. Het meenemen van fase 2 in je vergunning vraagt anticiperen op een situatie die nog niet bestaat. Lastig? Ja, kostbaarder? Ook ja. Verstandig? Ik zeg dubbel en dwars nog een keer ja!

Het nu claimen van die geluidruimte voorkomt dat de geluidruimte door de buurman zal worden ‘weggesnoept’. Een andere afweging kan zijn: stel dat ‘fase II’ nooit gaat worden gerealiseerd, heb ik dan voor niets dat hele uitgebreide vergunning traject opgetuigd? Mijn antwoord is nee! Dat opgetuigde vergunning traject heeft er namelijk toe geleid dat je bruikbare milieuruimte ‘in portefeuille’ hebt. Met de fysieke ruimte die in Nederland steeds beperkter wordt kan de investering in een uitgebreid vergunning traject met zorgvuldige onderzoeken wel eens heel erg lonend zijn. Het terrein ‘fase II’ heeft namelijk vastgelegde milieuruimte, verworven rechten die klinkende munt waard is. Een mogelijke productieverdubbeling is verzekerd, in ieder geval aan de vergunningenkant. Zelfs bij het niet in gebruik nemen van fase II zou de investering aan de voorkant wel eens waardevoller kunnen zijn dan sparen op dit moment bij de bank.

Nu is bovenstaand voorbeeld met geluid tastbaar en vrij typisch. Het geldt echter ook voor alle andere gebieden zoals planologische verankering in een bestemmingsplan, externe veiligheid, geur of stikstofdepositie. Ook in je Waterwetvergunning of Wet natuurbeschermingsvergunning is ‘ruimte’ te verankeren. Dat laatste zeer zeker nu die bubbel nog niet gebarsten is zoals collega Eric van de Aa in zijn blog benoemt.

Een vergunning is dus zeker veel meer dan een opsomming van opgelegde beperkingen. Ik benadruk bij mijn klanten altijd de afweging van het vastleggen van rechten die een ruim ‘vergunningjasje’ voor de toekomst  kan opleveren. Onderwerpen als toekomstbestendigheid en ruimte om uit te breiden moeten in het voortraject niet worden onderschat. Een vergunning is namelijk meer dan een opsomming van verplichtingen.

 

 

 

Deel deze pagina

‚Äč